2014-ko Saria:

ORKESTRA LURTARRA: HARKAITZ CANO JAUREGI

Orkestra bat sortu nahi du Manuk, eta bertan joko duten lagunen bila abiatuko da: horrela topatuko ditu Lurrinetti anaiak, bi “t”-rekin, trumpet jotzeaz gain President ezagutzen bat dutenek, eskailera gainera igotzen dena; Aldika izeneko biolin-jotzaile bat, aldika besapeetan azkura izaten duena; Osoki deritzan triangelu-jolea, bere tresna gainean pausatzen den kardantxilo eta guzti; Crocanti izozki-saltzaile eta kontra-tenorea… Denen artean musikarik zoroena eta zoragarria sortuko dute, hainbat abentura bizi ere, umorez eta irudimenez beteak.

2015-eko Saria:

ARGIAREN ALABA: YOLANDA ARRIETA MALAXETXEBARRIA

Argiaren alaba, Yolanda Arrieta: 1800eko uztailean gaude. Bederatzi urte dira Mozart hil zela Vienan, hogeita hamabost urterekin. Beethoven dabil orain, antzeko lanetan, hogeita hamar urte bete berri. Jane Austen Bathen bizi da, aita hara erretiratu delako; hogeita bost ditu eta bizitza paralelo bat sortu erabaki du, idatziz. Urtebete barru bueltatuko da Wilhelm Humboldt Euskal Herrira, hogeita hamalau urterekin, euskaraz berba egiten, Pablo Astarloaren ideiek eta Juan Antonio Mogelen lanek liluratuta. Bizenta Mogel eta Elgezabalek hamazortzi urte ditu eta liburu bat osatu du osabak bizkaiera itzulita zeuzkan ipuin on edo alegiekin; oraindik ez daki neska gazte gazte bat denik.

2016-ko Saria:

BESARKADA: UXUE ALBERDI ESTIBARITZ

Poemak, xomorroak bezala, ustekabean agertzen dira. Eta ziztatu egiten dute. Eta kosk. Eta azalean koskor txikiak utzi, egunetan joaten ez direnak. Poem batzuk hegan egiten dute. Beste batzuk igeri. Badira narrasean doazenak. Baita orria zabaldu eta orro egiten dute ere. Poema batzuk beltzak esango du. Badaude berdeak, gorriak edo beste kolore batzuetakoak. Poema batzuk lau hanka dute, bestetzuk sei, zortzi edo ehun. Poemak, azken fi nean, xomorroak bezalakoak dira. Eta hauek, xomorroak pizten dira kontuak direlako.